Motivational Story, God’s Calculation…

by with No Comment Blog

Motivational Story

God’s Calculation…

Two friends, on a pilgrimage, reached a village temple by evening. Since it was already getting dark, they decided to spend the night in the temple.

Soon it started raining. They decided to finish dinner and was about to open their food packets.

Just then a stranger came running and took shelter in the temple. He appeared to be hungry and exhausted. Out of pity, the two friends decided to share their food with him, and the stranger happily agreed.

They opened their food packets and saw that the first friend had 3 rotis with him and the second had 5 rotis. How to divide 8 rotis among 3 persons?

The stranger suggested a simple solution. He asked the two friends to divide each roti into 3 pieces. The resulting 24 pieces were to be shared equally among them – 8 pieces each. The two friends readily accepted. They all finished dinner and slept.

Next morning the stranger said, ‘Thank you for your kindness yesterday. I am now leaving. As a token of my gratitude, please accept this.” He gave them 8 gold coins and left.

The second friend who had 5 rotis in his food packet said, ‘I gave 5 rotis, so I will take 5 gold coins. You gave 3 rotis, so you take 3.” The first friend did not agree. “I gave whatever I had. If I had more rotis, I also would have given more. So, let us share the coins equally – 4 each.”

An argument started and they could not resolve it. So, they went to the village head and explained the problem and asked him to give them justice. The village head was equally convinced by both sides of the argument, and could not come to any decision. He asked them to give him one more day to think.

That night he prayed to the God to suggest him a solution, and slept. In the night, God appeared in his dream and said, “the first friend who had 3 rotis should get one coin, and the other one who had 5 rotis should get 7 coins.”.

The village head was perplexed and begged God to explain. The God said, “the 3 rotis of the first friend were divided into 9 parts; he ate 8 parts and gave 1 part. The 5 rotis of the second friend were divided into 15 parts; he ate 8 parts and gave 7 parts. The gold coins should be divided in accordance with their contribution to the stranger.”

Next morning, the village head called the two friends and gave his verdict, and explained the reasoning for it.

  STORY ON A GOOD DEED

by with No Comment Blog

  STORY ON A GOOD DEED

A common story is told of two brothers who were well-known for their crooked business dealings and underworld connections.
>> They were highly mean and cold-blooded in their dealings.

Eventually, one of the brothers died.
>> The surviving brother wanted to give his dead brother, a funeral, fit for a king.
>> He called the funeral home and made all the arrangements.

Then he called a famous minister of the town, and promised him a huge amount of money…
… with the condition, that in his funeral speech, the minister would call his brother ‘a saint!’
>> The minister agreed.

The whole town turned out for the funeral…
… and the minister began: “The man you see in the coffin, was a vile and debauched individual.
>> He was a liar, a thief, a deceiver, a manipulator, a reprobate, and a hedonist.
>> He destroyed the fortunes, careers, and lives of countless people in this city, some of whom are here today.
>> This man did every dirty, rotten thing you can think of.

But…
But… I must tell you one important thing as well…
>> Compared to his brother here
… this man who is lying down dead
… was a saint!”

 

SHORT STORY ON EAGLE AND CROW

by with No Comment Blog

SHORT STORY ON EAGLE AND CROW

THE ONLY BIRD THAT DARES TO ATTACK AN EAGLE IS A CROW, BUT THE EAGLE NEVER FIGHTS BACK. HERE IS WHY:

*1. The crow is the only bird bold enough to sit on the eagle’s back and peck at its neck.
Relentless. Annoying.
But the eagle… stays calm.

2. The eagle doesn’t flap. Doesn’t fight. Doesn’t waste energy. It does one thing: It rises.

3. The higher the eagle soars. The thinner the air becomes. The crow? It can’t handle the altitude.

4. Eventually, the crow gasps. Loses strength…And falls off.Not because the eagle attacked
But because the eagle ascended.

5. Let the crows talk. Let them peck. You don’t have to respond. Just keep going higher.

6. They can’t follow you forever. Your growth will suffocate their noise. So don’t engage.

Why God Permits Our Struggle

by with No Comment Blog

Why God Permits Our Struggle

Have you ever wondered why God allows us to be tested, why He permits us to stumble, and why He doesn’t simply make us perfect from the start?

Look at the angels. They were made in glory, eternal spirits, burning with intelligence. They saw clearly, chose swiftly. One act of obedience or disobedience fixed their eternity. And in that moment, some fell — irretrievably. Their wills were locked, their fate sealed. They remind us of the weight of freedom: when a creature knows fully and still rebels, that rebellion cannot be undone.

But man is different. Flesh and spirit, dust and breath, we walk in time. We do not see all at once. We learn slowly, we falter, we rise again. We are not fixed from the first choice. We are pilgrims.

And this is not a defect — it is a design of mercy. God allows us to fall so that we may rise. He permits us to be weak so that we may discover His strength. He gives us freedom not only to choose Him once, but to choose Him again and again — even after turning away.

Think of Peter, who denied his Lord three times. He wept bitterly, but those tears washed him clean, and he rose stronger, humbler, more faithful. Think of Job, stripped of all he had, yet clinging to God until his faith became a beacon. Think of yourself — how many times you have fallen, and how many times you’ve been lifted back up by grace.

Why? Because God desires children, not slaves. Lovers, not prisoners. Saints, not statues. He wants you holy — not by compulsion, but by love and wisdom, forged in the fire of trial, matured by the experience of weakness, and crowned with mercy.

The angels teach us the seriousness of freedom. But humanity — you and I — reveal something greater: the patience of God, the tenderness of His mercy, the unimaginable dignity of being able to fall and rise again until we are made like His Son.

So when you fall, do not despair. Rise. When you are tempted, do not fear. Resist, and if you stumble, return. For every return makes your love freer, your “yes” stronger, your holiness more radiant.

This is why He permits it all. Not to crush you, but to crown you. Not to shame you, but to shape you. Not to expose your weakness, but to reveal His strength in you.

As St. Augustine said: “God judged it better to bring good out of evil than to allow no evil at all.” And so your very wounds, healed by grace, become the places where His glory shines the brightest.

காலை ஜெபம் 

by with No Comment Blog

காலை ஜெபம் 

திருப்பாடல் : 128

ஆண்டவருக்கு அஞ்சி அவர் வழிகளில் நடப்போர் பேறுபெற்றோர்! உமது உழைப்பின் பயனை நீர் உண்பீர்! நீர் நற்பேறும் நலமும் பெறுவீர்! உம் இல்லத்தில் உம் துணைவியார் கனிதரும் திராட்சைக் கொடிபோல் இருப்பார்; உண்ணும் இடத்தில் உம் பிள்ளைகள் ஒலிவக் கன்றுகளைப் போல் உம்மைச் சூழ்ந்திருப்பர். ஆண்டவருக்கு அஞ்சி நடக்கும் ஆடவர் இத்தகைய ஆசி பெற்றவராய் இருப்பார். ஆண்டவர் சீயோனிலிருந்து உமக்கு ஆசி வழங்குவாராக! உம் வாழ் நாளெல்லாம் நீர் எருசலேமின் நல்வாழ்வைக் காணும்படி செய்வாராக!

(திருப்பாடல் 128: 1-5)

ஜெபம்

எங்களோடு என்றும் இருக்கும் எங்கள் விண்ணக தந்தையே! முடிவில்லா அன்பை எங்கள் மேல் வைத்து, எங்களைத் தொடர்ந்து அன்பு செய்பவரே! உம்மை வாழ்த்திப் போற்றி ஆராதிக்கின்றோம். உமக்கு நன்றி செலுத்துகின்றோம்.

இறைமகனே! எங்கள் இனிய இயேசுவே! உம் பாதத்தில் நாங்கள் அமரும் போதெல்லாம், எங்கள் வலுவின்மையை நீக்கி, இனம்புரியாத ஆறுதலையும், மகிழ்ச்சியையும் தருபவரே! உமது பிரசன்னம் தான் எங்களுக்கு ஆறுதல். உமது அரவணைப்பு தான் எங்களுக்கு தேறுதல். உமது பார்வை தான் எங்களுக்கு பரவசம். உமது இறைவசனம் தான் எங்களுக்கு ஆனந்தம்.

அன்பு இயேசுவே! “மறைநூல் அறிஞரும் பரிசேயரும் சொல்வார்கள்; செயலில் காட்டமாட்டார்கள்.” என்று கூறினீரே! நாங்கள் அவர்களைப் போல அல்லாமல் உமது கிருபையை எங்கள் செயல்களில் நாங்கள் வெளிப்படுத்த அருள் புரியும்.

இறைவா, நாங்கள் எளியோருக்கு இன்னும் அதிக அளவில் உதவிடவும், அவர்களுக்கு ஆதரவாய் என்றும் இருந்திடவும் எங்களுக்கு இன்னும் அதிக வாய்ப்புகளைத் தொடர்ந்து தந்தருளும். ஏனெனில் “ஒடுக்கப்பட்டோருக்கு உதவி செய்யுங்கள்; திக்கற்றோருக்கு நீதி வழங்குங்கள்.” என நீர் கூறி இருக்கின்றீர்.

அப்பா, எங்களது வாழ் நாளெல்லாம் எல்லா சூழ்நிலைகளிலும் நாங்கள் உண்மையான தாழ்ச்சியுடன் இருக்க அருள் புரிவீராக! ஏனெனில் “தம்மைத் தாமே உயர்த்துகிறவர் எவரும் தாழ்த்தப்பெறுவர். தம்மைத் தாமே தாழ்த்துகிறவர் எவரும் உயர்த்தப்பெறுவர்.” என நீர் கூறி இருக்கின்றீர்.

இப்புதிய நாளில் எங்களை நினைவு கூர்ந்து இருமடங்கு ஆசீரும், மகிமையும் அளித்து, எல்லாவித நெருக்கடியினின்று எங்களை விடுவித்து, உமது அன்பை விட்டு நாங்கள் என்றும் பிரியாதிருக்க அருள்புரியும்.

இயேசு மரி, சூசையே! என் இருதயத்தையும், ஆத்துமத்தையும் உங்களுக்கு ஒப்படைக்கின்றேன்.

ஆமென். †

காலை ஜெபம்

by with No Comment Blog

காலை ஜெபம்

திருப்பாடல் : 146

யாக்கோபின் இறைவனைத் தம் துணையாகக் கொண்டிருப்போர் பேறுபெற்றோர்; தம் கடவுளாகிய ஆண்டவரையே நம்பியிருப்போர் பேறுபெற்றோர். அவரே விண்ணையும் மண்ணையும் கடலையும் அவற்றிலுள்ள யாவற்றையும் உருவாக்கியவர்; என்றென்றும் நம்பிக்கைக்கு உரியவராய் இருப்பவரும் அவரே!ஆண்டவர் ஒடுக்கப்பட்டோர்க்கான நீதியை நிலைநாட்டுகின்றார்; பசித்திருப்போர்க்கு உணவளிக்கின்றார்; சிறைப்பட்டோர்க்கு விடுதலை அளிக்கின்றார். ஆண்டவர் பார்வையற்றோரின் கண்களைத் திறக்கின்றார்; தாழ்த்தப்பட்டோரை உயர்த்துகின்றார்; நீதிமான்களிடம் அன்பு கொண்டுள்ளார். ஆண்டவர் அயல் நாட்டினரைப் பாதுகாக்கின்றார். அனாதைப் பிள்ளைகளையும் கைம்பெண்களையும் ஆதரிக்கின்றார்; ஆனால், பொல்லாரின் வழிமுறைகளைக் கவிழ்த்து விடுகின்றார். சீயோனே! உன் கடவுள், என்றென்றும், எல்லாத் தலைமுறைகளுக்கும் ஆட்சி செய்வார்.

(திருப்பாடல் 146: 5-10)

ஜெபம்

விண்ணையும் மண்ணையும் கடலையும் அவற்றிலுள்ள யாவற்றையும் உருவாக்கியவரே! பசித்திருப்போர்க்கு உணவளிக்கின்றவரே! சிறைப்பட்டோர்க்கு விடுதலை அளிக்கின்றவரே! பார்வையற்றோரின் கண்களைத் திறக்கின்றவரே! தாழ்த்தப்பட்டோரை உயர்த்துகின்றவரே! இந்த காலை வேளையில் உம்மை வாழ்த்தி, போற்றித் துதித்து ஆராதனை செய்கிறோம்.

ஆண்டவரே! என் வாழ்வில் நான் எனக்கு அடுத்திருப்பவர் மீது அன்புகூராமல் இருந்த பல தருணங்களுக்காக உம்மிடம் மனம் வருந்தி மன்னிப்புக் கேட்கிறேன். இரக்கத்தின் தேவனே! என்னை மனமிரங்கி மன்னித்தருளும்.

அனைவருக்கும் அன்புக் கட்டளைகளை அளித்தருளிய எங்கள் அன்பர் இயேசுவே! “உன் முழு இதயத்தோடும் முழு உள்ளத்தோடும் முழு மனத்தோடும் முழு ஆற்றலோடும் உன் ஆண்டவராகிய கடவுளிடம் அன்புகூர்வாயாக’ என நீர் கூறியிருக்கின்றீர். அவ்வாறு நான் முழு இதயத்தோடும், முழு உள்ளத்தோடும், முழு மனத்தோடும், முழு ஆற்றலோடும் ஆண்டவராகிய உம்மை நான் என்றென்றும் அன்பு செய்து உமது முதன்மையான கட்டளையை நான் என்றும் செவ்வனே நிறைவேற்ற அருள் புரிவீராக.

நான் என்னையே அன்பு செய்வது போல பிறரையும் அன்பு செய்யக் கூடிய தூய உள்ளத்தினை ஆண்டவரே எனக்குத் தந்தருளும். இதன் மூலம் நான் உமது இரண்டாவது கட்டளையை அனுதினமும் நிறைவேற்ற அருள் புரிவீராக.

இயேசுவே! இந்த நாளை நான் உமக்கு உகந்த முறையில் கழிக்கவும், உமது அன்பை எனக்கு அடுத்திருப்பவருக்கு பகிர்ந்தளிக்கும் அன்பின் கருவியாக நான் விளங்கவும் அருள் புரியும்.

இயேசு, மரி! சூசையே! என் இருதயத்தையும், ஆத்துமத்தையும் உங்களுக்கு ஒப்படைக்கின்றேன்.

ஆமென்.

Love is the starting point

by with No Comment Blog

Love is the starting point

There once was a farmer who grew award-winning ‘corn’ (maize).

Each year he entered his corn in the fair-competition conducted at the state-level, where it won a prize.

One year a newspaper reporter interviewed him.
>> Among the many great practices that this farmer had adopted, the reporter also learned something highly interesting about how this farmer grew corn…
… and which made him to win a prize every year.

The reporter discovered that the farmer shared his seed corn… his best variety seed…
… with his neighbouring farmers!

“How can you afford to share your best seed corn with your neighbours…
… when they are also entering into competition with you?” enquired the bewildered reporter.

“Why sir,” replied back the farmer, “didn’t you know one of the important realities of life?

The wind picks up pollen from the ripening corn and swirls it from field to field.
>> If my neighbours grow inferior variety of corn, the cross-pollination will steadily degrade the quality of my corn as well.
>> If I am to grow good corn, I must help my neighbors grow good corn.

This is the reality of life that I have realized: In order to get the best out of life, I need to give my best to the other!”

Yes, the farmer was very much aware of the relatedness of life.
>> His corn could not improve unless his neighbor’s corn also improved.

Have we realized this reality of our lives?

In order to get the best out of life, I need to give my best to the other!”
>> Those who choose to live well, must help others to live well too.

The value of a life is measured by the lives it touches.
>> And those who choose to be happy must help others to find happiness…
… for the welfare of each is bound up with the welfare of all!

The lesson for each of us is this: if we are to grow good corn, we must help our neighbours grow good corn.
>> Let us all love those that cross our paths.

Yes, Love is the starting point, the end and the essence of a  Life.

Talking to Children is an Art

by with No Comment Blog

Talking to Children is an Art

1. Respect their individuality: Recognize that children are unique individuals with their own thoughts and feelings.
2. Avoid authoritative tone: Speak to children in a gentle and friendly manner, avoiding loud or scolding tones.
3. Start with their interests: Begin conversations with topics that interest children, making them more engaged and receptive.
4. Show genuine curiosity: Ask questions and show interest in their thoughts and experiences, rather than pretending to know everything.
5. Leave your ego behind: Avoid showing off or trying to prove a point; instead, focus on building a connection with the child.
6. Be willing to learn: Be open to learning from children and acknowledging when you don’t know something.
7. Play and have fun: Engage in playful activities and show enthusiasm, making interactions enjoyable for both parties.
8. Be aware of their surroundings: Take note of the child’s environment and interests, using these as conversation starters.
9. Avoid lecturing: Refrain from delivering lengthy sermons or lectures, which can be off-putting for children.
10. Respect their boundaries: Don’t force children to interact if they’re not comfortable; instead, wait for them to initiate or show interest.
11. Encourage their talents: Allow children to showcase their skills and talents, praising their efforts and progress.
12. Positive reinforcement: Focus on praising and encouraging children, rather than criticizing or correcting them excessively.
13. Avoid pressuring them to perform: Refrain from forcing children to perform or showcase their talents in front of others if they’re uncomfortable.
14. Smile and be approachable: A warm and friendly demeanor can go a long way in making children feel comfortable around you.
15. Ask gentle questions: Avoid asking questions that might make children feel uncomfortable or defensive.
16. Bring gifts: When visiting children, consider bringing small gifts or treats that can help break the ice and create a positive atmosphere.
17. Get down to their level: Physically get down to the child’s level when interacting with them, but respect their personal space.
18. Show affection appropriately: Display affection in ways that are comfortable and appropriate for the child, such as through gentle words or gestures.
19. Tell stories: Share stories with children, as this can help build a connection and create a sense of wonder.
20. Build trust: Establish trust with children by being reliable, honest, and supportive.
21. Be authentic: When interacting with children, be yourself, and show genuine interest and enthusiasm.
22. Nurture a loving relationship: Build a relationship with children based on love, care, and mutual respect, rather than authority or power.

 

குழந்தைகளிடம் பேசுவது ஒரு கலை

by with No Comment Blog

குழந்தைகளிடம் பேசுவது ஒரு கலை

1. குழந்தைகள் குட்டி மனிதர்கள் என்பதை மனதில் ஆழமாக பதிந்து கொள்ள வேண்டும்.

2. அதிகாரக்குரலிலோ அல்லது அதட்டும் தொனியிலோ அவர்களிடம் பேசக்கூடாது.

3. குழந்தைகளுக்குப் பிடித்த விஷயங்களைக் குறித்தே பேச்சைத் தொடங்க வேண்டும்.

4. அவர்களுக்குத் தெரியாத விஷயங்களைக் கேட்டு, பார்த்தியா எனக்கு எல்லாம் தெரியும் என்று காட்டிக்கொள்ளக் கூடாது.

5. குழந்தைகளிடம் நம்முடைய ஈகோவை ஒருபோதும் காட்டவே கூடாது.

6. குழந்தைகளிடம் தோற்றுப் போகப் பழக வேண்டும். விளையாட்டாக இருந்தாலும் சரி, கேள்வி பதிலாக இருந்தாலும் சரி.

7. அடடா எனக்குத் தெரியலையே.. எங்கே நீ சொல்லு பாப்போம் என்று சொல்லிப் பாருங்கள். குழந்தைகளுடன் விளையாடும்போது கீழே விழுவதைப் போலவோ, அழுவதைப் போலவோ பாவனை செய்து பாரூங்கள். குழந்தைகள் மகிழ்ச்சியடைவார்கள்.

8. அவர்கள் இருக்கும் சூழலைக் கவனித்து விளையாட்டுச்சாமான்கள், ஓவியம், சினிமா, கார்ட்டூன், அனிமேஷன், என்று வயதுக்கேற்ற விஷயங்களைப் பற்றித் தெரியாத மாதிரி அல்லது தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வத்துடன் கேட்டுப் பாருங்கள். குழந்தைகள் உங்கள் மீது ஆர்வமாகி விடுவார்கள்.

9. எப்போதும் அறிவுரைகளை ஒழுக விட்டுக் கொண்டே இருக்கும் பெரியவர்களைக் குழந்தைகளுக்குப் பிடிக்காது.

10. அருகில் வரத்தயங்கும் குழந்தைகளை வலுக்கட்டாயப்படுத்தக் கூடாது. அவர்கள் கவனிக்காத மாதிரி நம்மைக் கவனித்துக் கொண்டே தான் இருப்பார்கள்.

11. ஒரு குறிப்பிட்ட வயதுவரை புதியவர்களுக்கு முன்னால் அவர்களை ஈர்ப்பதற்காக குழந்தைகள் தங்களுடைய தனித்திறமைகளைக் காட்டிக் கொண்டேயிருப்பார்கள்.

12. குட்டிக்கரணம் அடித்தல், பந்து விளையாடுதல், பேப்பரில் கிறுக்குவது, எல்லாவற்றையும் தூக்கி வீசுவது, போன்ற நடவடிக்கைகளைச் செய்வார்கள். அப்போது இதைச் செய்யாதே இப்படிச் செய்யாதே என்று சொல்வதற்குப் பதில் அவர்களைப் பாராட்டுவதைப் போல வழிப்படுத்த வேண்டும்.

13. பல வீடுகளில் புதியவர்கள் முன்னால் நடித்துக்காட்டு, ஆடிக்காட்டு, பாடிக்காட்டு என்று பெற்றோர்கள் வற்புறுத்துவார்கள். நாமும் சேர்ந்து வத்புறுத்தக் கூடாது.

14. குழந்தைகளிடம் சிரித்துக் கொண்டே பேச வேண்டும். நம்முடைய முகத்தைப் பார்த்தே இவர் முசுடு என்று சுலபமாகக் கண்டு பிடித்து விடுவார்கள். அருகிலேயே வரமாட்டார்கள்.

15. அவர்களைச் சங்கடப்படுத்தும் எந்தக் கேள்வியையும் கேட்கக்கூடாது.

16. குழந்தைகள் இருக்கும் வீட்டுக்குப் போகும்போது தின்பண்டங்களுடன் ஏதாவது ஒரு விளையாட்டுச்சாமான், அவர்கள் வயதுக்கேற்ற கதைப்புத்தகங்களை வாங்கிக் கொண்டு போக வேண்டும்.

17. குழந்தைகளுடன் தரையில் உட்காருவதற்கோ, குனிந்து நிற்பதற்கோ, தயங்கக் கூடாது. எடுத்தவுடன் குழந்தைகளின் உடலைத் தொடுவது, தடவுவது, முத்தம் கொடுப்பது போன்ற செயல்களில் ஈடுபடக்கூடாது. குழந்தைகளுக்கு முற்றிலும் பிடிக்காது. அருவருப்பு கொள்வார்கள்.

18. உங்கள் அன்பை உடல்மொழியில், பார்வையில் பேச்சில் காட்ட வேண்டும்.

19. முக்கியமாக குழந்தைகளுக்குச் சொல்வதற்குக் கதைகள் தெரிந்திருக்க வேண்டும். கதைகளைக் கேட்டால் உங்களுக்கு பிடித்தமானவர்களாகி விடுவார்கள். ஆனால் அதற்கு நீங்கள் கதை சொல்லப் பழக வேண்டும்.

20. குழந்தைகளிடம் எதையும் பேசலாம், உரையாடலாம். ஆனால் அதற்கு அவர்களுக்கு நம்பிக்கைக்குரியவர்களாக வேண்டும். சந்தித்த இரண்டு மூன்று நிமிடங்களிலேயே குழந்தைகள் அவர்கள் ஆளா இல்லையா என்று கண்டுபிடித்து விடுவார்கள்.

21. மொத்தத்தில் குழந்தைகளிடம் பேசும்போது நம்முடைய முகமூடிகளைக் கழட்டிவிட வேண்டும். கொஞ்சம் கோமாளித்தனம், கொஞ்சம் வெகுளித்தனம், கொஞ்சம் விளையாட்டுத்தனம், நிறைய்ய்ய அன்பும் மகிழ்ச்சியும் வேண்டும்.

22. குழந்தைகள் தனித்துவமானவர்கள். அவர்களுடன் நட்பும் அன்பும் கொள்வதென்பது அதிகாரத்தினாலல்ல, அன்பினால் நிகழ வேண்டும். அப்படி நடந்து விட்டால் வாழ்நாள் முழுவதும் நம்மை மறக்க மாட்டார்கள்.

காலை ஜெபம் 

by with No Comment Blog

காலை ஜெபம் 

திருப்பாடல் : 106

ஆண்டவர் இட்ட கட்டளைக்கு மாறாக, மக்களினங்களை அவர்கள் அழிக்கவில்லை. வேற்றினத்தாரோடு கலந்துறவாடி, அவர்களின் வழக்கங்களைக் கற்றுக்கொண்டனர். அவர்களின் தெய்வச் சிலைகளைத் தொழுதனர்; அவையே அவர்களுக்குக் கண்ணிகளாயின. அவர்கள் தங்கள் புதல்வர், புதல்வியரைப் பேய்களுக்குப் பலியிட்டனர். அவர்கள் தங்கள் செயல்களால் தங்களைக் கறைப்படுத்திக் கொண்டனர்; தங்கள் செயல்கள்மூலம் வேசித்தனம் செய்தனர். எனவே, ஆண்டவரின் சினம் அவர்தம் மக்களுக்கு எதிராகப் பற்றியெரிந்தது; தமது உரிமைச் சொத்தை அவர் அருவருத்தார். பன்முறை அவர் அவர்களை விடுவித்தார்; அவர்களோ திட்டமிட்டே அவருக்கு எதிராகக் கலகம் செய்தனர்; தங்கள் தீச்செயல்களினால் அவர்கள் தாழ்நிலை அடைந்தனர். எனினும் அவர் அவர்களது மன்றாட்டுக்குச் செவிசாய்த்து, அவர்களது துன்பத்தைக் கண்டு மனமிரங்கினார்.

(திருப்பாடல் 106: 34-37. 39-40. 43,44)

ஜெபம்

மனிதர்கள் செய்த பாவங்களை மனமிரங்கி மன்னிப்பவரே! இரக்கப் பெருக்கத்தினால் இவ்வுலகை அழிக்காமல் காத்துவருபவரே! அளவற்ற அன்பின் பொருட்டு கடலளவு பொறுமை கொண்டவரே! உம்மை வாழ்த்தி வணங்கி ஆராதிக்கிறோம். நீர் படைத்த படைப்புகளோடு சேர்ந்து உம்மைப் போற்றி துதிக்கிறோம். நன்றி கூறுகிறோம்.

இறைவா! என்னிடம் இருப்பவை எல்லாம் பிறருக்கு ஈவதற்காக, நீர் எனக்கு அருளியது என்ற உண்மையை நான் உணர்ந்திருந்தும், அதை மறந்து இவை அனைத்தும் நான் உழைத்துச் சேர்த்தவை என்ற என்ற ஆணவத்தோடு நான் ஏழைகளை கண்டும் காணாதது போல இருந்த தருணங்களுக்காக உம்மிடம் மனம் வருந்தி மன்னிப்புக் கேட்கிறேன்.

இயேசுவே, “நிறைவுள்ளவராக விரும்பினால் நீர் போய், உம் உடைமைகளை விற்று ஏழைகளுக்குக் கொடும். அப்பொழுது விண்ணகத்தில் நீர் செல்வராய் இருப்பீர்.” என அன்று அந்த இளைஞனுக்கு கூறினீர்.

நாங்கள் விண்ணகத்தில் செல்வராக இருக்க இம்மண்ணகத்தில் நாங்கள் எங்களை முன் தயாரித்துக் கொண்டு நிறையுள்ளவராக இருக்க அருள்புரியும்.

இப்புதிய வாரத்தில் நாங்கள் செய்ய வேண்டிய பணிகளை எங்களுக்குத் தூய ஆவியின் மூலம் அறிவுறுத்தும். எடுத்த காரியங்கள் அனைத்திலும் ஜெயத்தைத் தாரும்.

இயேசு, மரி, சூசை என் இருதயத்தையும், ஆத்துமத்தையும் உங்களுக்கு ஒப்படைக்கின்றேன்.

ஆமென். †