**அன்னை மரியாவின் முதல் துயரம் ****சிமியோனின் இறைவாக்கு**

ஜெப வழிபாடு **அன்னை மரியாவின் முதல் துயரம் **– **சிமியோனின் இறைவாக்கு** தொடக்க ஜெபம் தந்தை, மகன், தூய ஆவியின் பெயராலே. ஆமென். தலைமை நடத்துபவர்: அன்பிற்குரிய அருட்சகோதரிகளே, இன்று நாம் இறைவனின் திருமுன்னிலையில் ஒன்றுகூடி, நமது ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட அன்னை மரியாவின் முதல் துயரமான சிமியோனின் இறைவாக்கை தியானிக்கின்றோம். மரியாவும் யோசேப்பும் குழந்தை இயேசுவை ஆலயத்தில் ஆண்டவருக்கு அர்ப்பணித்தபோது, முதியவரான சிமியோன் அந்தக் குழந்தையைத் தமது கரங்களில் ஏந்திக்கொண்டு, தூய ஆவியால் வழிநடத்தப்பட்டவராய், இயேசுவுக்கு எதிர்காலத்தில் காத்திருந்த துன்பங்களை முன்னறிவித்தார். பின்னர் அவர் மரியாவை நோக்கிக் கூறினார்: “உமது உள்ளத்தையும் ஒரு வாள் ஊடுருவிப் பாயும்.” (லூக்கா 2:35) இந்த வார்த்தைகள் மரியாவின் துயரத்தின் முதல் அறிவிப்பாக அமைந்தன. மகிழ்ச்சியுடன் இயேசுவைத் தன் இதயத்தில் ஏற்றுக்கொண்ட அன்னை மரியா, இனிமேல் அவருடைய பாடுகளிலும் பங்குகொள்ளத் தயாராக்கப்பட்டார். மரியா இறைவனின் திட்டத்திலிருந்து விலகிச் செல்லவில்லை. ஆழ்ந்த நம்பிக்கையுடனும், துணிவுடனும், அன்பான அர்ப்பணிப்புடனும் சிலுவையின் மறையுண்மையை ஏற்றுக்கொண்டார். உண்மையான அன்பு என்பது நாம் அன்பு செய்பவருடன் சேர்ந்து துன்பப்படுவதற்கும் தயாராக இருப்பதே என்பதை மரியா நமக்குக் கற்றுத்தருகிறார். இன்று நம்முடைய சொந்தப் போராட்டங்கள், தியாகங்கள், ஏமாற்றங்கள், துன்பங்கள் மற்றும் நாம் அன்பு செய்பவர்கள் அனுபவிக்கும் வேதனைகள் அனைத்தையும் இறைவனின் திருவடிகளில் சமர்ப்பிப்போம். பாடல் முதல் நாள் நவநாள் தியானத்தின் கருப்பொருள் “மரியா அனைத்தையும் தம் இதயத்தில் இருத்திக்கொண்டார்” “மரியாவோ இந்நிகழ்ச்சிகளையெல்லாம் தம் உள்ளத்தில் இருத்தி, அவற்றைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்தித்துக் கொண்டிருந்தார்.” — லூக்கா 2:19 தியானம் மரியாவின் இதயம் இறைவனின் வார்த்தையைக் கேட்கும், போற்றிப் பாதுகாக்கும், ஆழ்ந்து சிந்திக்கும் இதயமாக இருந்தது. ஆலயத்தில் இயேசுவை அர்ப்பணித்தபோது, சிமியோன் கூறிய வார்த்தைகள் அவரது இதயத்தை ஆழமாகக் குத்தியிருக்க வேண்டும்: “உமது உள்ளத்தையும் ஒரு வாள் ஊடுருவிப் பாயும்.” அந்த வார்த்தைகளின் முழுமையான பொருளை மரியா அப்போது புரிந்துகொள்ள முடியவில்லை. இருப்பினும், அவர் அவற்றை நம்பிக்கையுடன் ஏற்றுக்கொண்டார். மரியா இறைவனிடம் கேள்வி கேட்கவில்லை; முறையிடவில்லை; இந்த மறையுண்மையிலிருந்து விலகி ஓடவும் இல்லை. அவர் அனைத்தையும் தம் இதயத்தில் இருத்திக்கொண்டார். சிமியோனின் வார்த்தைகளை அமைதியாகத் தாங்கிக்கொண்டு, இறைவன் தமது திட்டத்தை உரிய காலத்தில் வெளிப்படுத்துவார் என்று நம்பினார். எல்லாவற்றையும் உடனடியாகப் புரிந்துகொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற முக்கியமான பாடத்தை மரியா நமக்குக் கற்றுத்தருகிறார். சிலவற்றை நாம் நம்பிக்கையுடன் தாங்கிக்கொள்ள வேண்டும். நமது வாழ்க்கையிலும் சில நேரங்களில் நம்மை வேதனைப்படுத்தும் வார்த்தைகள், நம்மைக் குழப்பும் சூழ்நிலைகள், எதிர்பாராத துன்பங்கள், புரிந்துகொள்ள முடியாத நிகழ்வுகள் ஆகியவற்றை நாம் எதிர்கொள்கிறோம். மரியாவைப் போல, அவற்றை அமைதியாக இறைவனின் கரங்களில் ஒப்படைத்து, ஜெபத்தில் ஆழ்ந்து சிந்திக்கலாம். மரியாவின் அமைதி பலவீனத்தின் அடையாளமல்ல. அது இறைவனில் ஆழ்ந்த நம்பிக்கை கொண்ட ஒரு பெண்ணின் அமைதி. அவருடைய இதயம், மகிழ்ச்சியும் துயரமும் ஒன்றாக வாழ்ந்த புனித இடமாக மாறியது. இயேசுவின் தாயாக இருப்பதில் மகிழ்ச்சி; ஒருநாள் ஒரு வாள் தம் இதயத்தை ஊடுருவும் என்பதை அறிந்திருப்பதில் துயரம். இன்று நாம் நம்மையே கேட்டுக்கொள்வோம்: இறைவனின் வார்த்தையைக் கேட்டு, அதைப் பற்றி ஆழ்ந்து சிந்திக்க நான் நேரம் ஒதுக்குகிறேனா? என் வாழ்க்கையில் என்ன நடக்கிறது என்பதைப் புரிந்துகொள்ள முடியாதபோதும், அமைதியாக இருக்க என்னால் முடிகிறதா? என் வேதனையை கசப்பாக மாற்றாமல், அதை ஜெபத்தில் இறைவனிடம் எடுத்துச் செல்கிறேனா? எனக்கு முன் இருக்கும் பாதை தெளிவாக இல்லாதபோதும், இறைவனின் திட்டத்தில் நம்பிக்கை வைக்கிறேனா? பாடல் மௌனத்தில் மன்றாட்டு ஜெபம் துயரத்தின் அன்னை மரியே, நீங்கள் செய்ததுபோல் இறைவனின் வார்த்தையை எங்கள் இதயங்களில் இருத்திக்கொள்ள எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும். எங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாதபோது, நம்பிக்கையைத் தாரும். நாங்கள் காயப்படும்போது, பொறுமையைத் தாரும். நாங்கள் குழப்பமடையும்போது, ஞானத்தைத் தாரும். எங்கள் இதயங்கள் பாரமாக இருக்கும்போது, விசுவாசத்தில் நிலைத்திருக்கத் துணிவைத் தாரும். எங்கள் மகிழ்ச்சிகளையும் துயரங்களையும் இறைவனின் திருமுன்னிலையில் சிந்தித்துப் பார்க்கவும், எங்களுடைய துன்பங்களும்கூட அருளைப் பெறுவதற்கான பாதையாக மாறக்கூடும் என்று நம்பவும் எங்களுக்கு உதவியருளும். துயரத்தின் அன்னை மரியே, அனைத்தையும் எங்கள் இதயங்களில் இருத்திக்கொள்ளவும், எல்லாச் சூழ்நிலைகளிலும் இறைவனை நம்பவும் எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும். முடிவுரை ஜெபம் அனைவரும்: ஓ துயரத்தின் அன்னையே, சிமியோனின் வார்த்தைகளை நிறைந்த நம்பிக்கையுடனும் முழுமையான அர்ப்பணிப்புடனும் ஏற்றுக்கொண்டவரே, அந்த இறைவாக்கு உமது இதயத்தை ஊடுருவியபோதும், இறைவனின் திருவுளத்திற்கு உண்மையுடன் நிலைத்திருந்தவரே, அன்புத் தாயே, எங்கள் அன்றாட வாழ்க்கையின் சிலுவைகளைப் பொறுமையுடனும் துணிவுடனும் ஏற்றுக்கொள்ள எங்களுக்குக் கற்றுத்தாரும். துயரம் எங்களைச் சூழும்போது, நம்பிக்கையை இழந்துவிடாதபடி எங்களுக்கு உதவியருளும். இறைவனின் வழிகளை எங்களால் புரிந்துகொள்ள முடியாதபோது, நீங்கள் நம்பியதுபோல் அவரை நம்பக் கற்றுத்தாரும். துயரத்தின் அன்னை மரியே, எங்கள் வேதனையின் நேரங்களில் எங்கள் அருகில் நின்றருளும். துன்பப்படுவோருக்கு ஆறுதலையும், மனச்சோர்வுற்றோருக்கு வலிமையையும், காயமடைந்த இதயங்களுக்கு குணமளிக்கும் அருளையும் தந்தருளும். எங்கள் துன்பங்களை உமது திருமகன் இயேசுவின் பாடுகளோடு ஒன்றிணைத்து, ஆன்மாக்களின் மீட்பிற்காக அன்புடன் அர்ப்பணிக்க எங்களுக்கு உதவியருளும். ஓ மரியே, எங்கள் துயரத்தின் அன்னையே, எங்கள் விசுவாசப் பயணத்தில் எங்களோடு நடந்து வருவீராக. இறைவனில் அசைக்க முடியாத உமது நம்பிக்கையின் முன்மாதிரி எங்களைத் தூண்டுவதாக. நாங்கள் ஒவ்வொரு நாளும்: “உமது வார்த்தையின்படியே எனக்கு நிகழட்டும்” என்று கூறும் அருளைத் தாரும். எங்கள் ஆண்டவராகிய கிறிஸ்துவின் வழியாக, ஆமென். தலைமை நடத்துபவர்: துயரத்தின் அன்னை மரியே, அனைவரும்: எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். சிலுவையின் அடியில் உண்மையுடன் நின்ற மரியே, அனைவரும்: எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும். எங்கள் அன்னையும், விசுவாசத்தின் முன்மாதிரியுமான மரியே, அனைவரும்: எங்களுக்காக வேண்டிக்கொள்ளும்.